Fundusze inwestycyjne ich rodzaje, podział i możliwości inwestycyjne.

Fundusze otwarte (FIO) - ilość jednostek uczestnictwa jest płynna, klient może za pośrednictwem banku, towarzystwa ubezpieczeniowego lub pośrednika nabyć jednostki uczestnictwa.

Fundusze zamknięte (FIZ) - ilość jednostek uczestnictwa jest stała, klient może nabyć określoną ilość jednostek w określonym okresie zwanym subskrypcją. Po zakończeniu danego okresu subskrypcji fakt nabycia jest potwierdzony certyfikatami, które można zbyć w razie potrzeby w miejscu kupna np. w banku lub na GPW w przypadku dopuszczenia do obrotu.

Specjalistyczne fundusze inwestycyjne (SFIO) – ilość jednostek uczestnictwa jest zmienna, jednak zgodnie ze statutem funduszu mogą zostać wprowadzone warunki w, których klient może żądać odkupienia jednostek uczestnictwa, z ustaleniem terminu kiedy nastąpi odkupienie. Tego typu oferta jest kierowana do osób prawnych, do uczestników pracowniczych programów emerytalnych oraz osób zainteresowanych długim terminem inwestowania.

Fundusze z uwagi na przedmiot inwestycji, czyli to w co inwestują można podzielić na:

• fundusze rynku pieniężnego i gotówkowe – inwestują kapitał w bony skarbowe, papiery komercyjne, lokaty bankowe, różnice pomiędzy funduszami pieniężnymi i gotówkowymi są widoczne w długości inwestycji w instrumenty dłużne i lokaty bankowe (w f. gotówkowym terminy zapadalności są dłuższe, dlatego ryzyko inwestycji jest w nich mniejsze), jednak oba typu funduszy są wymieniane jako najbezpieczniejsze z dostępnych w obrocie

• fundusze obligacyjne – inwestują kapitał w obligacje, przede wszystkim w obligacje skarbowe, komunalne, obligacje przedsiębiorstw (tak zwane papiery komercyjne), generalnie tego typu fundusze są zaliczane do funduszy bezpiecznych, jednak należy mieć na uwadze potencjalne straty jakie mogą one przynieść w średnio i krótkookresowych inwestycjach

• fundusze mieszane (hybrydowe)

• fundusze zrównoważone – inwestują środki w proporcjach od 40 do 60 % w akcje i papiery dłużne (głównie obligacje)

• fundusze stabilnego wzrostu – inwestują do 40% środków w akcje i instrumenty o podobnym charakterze i pozostałe środki w papiery dłużne

• fundusze z ochroną kapitału – priorytetem jest tu ochrona kapitału, więc fundusze te inwestują w udziałowe papiery wartościowe, instrumenty pochodne i papiery wartościowe o stałym dochodzie (strategia bezpieczeństwa jest ustalana indywidualnie, więc może być stała lub ulegać zmianom.

• fundusze aktywnej alokacji – inwestują od 0 do 100% w akcje i obligacje. Strategia jest ustalana indywidualnie dla poszczególnych funduszy. Przy sprawnym zarządzaniu zyski w okresie koniunktury przekraczają zyski z inwestycji w fundusze zrównoważone, w czasie bessy potencjalne straty są mniejsze od strat z inwestycji w fundusze stabilnego wzrostu.

• fundusze akcyjne – priorytetem jest tu zysk, inwestują kapitał prawie wyłącznie w akcje przedsiębiorstw i inne udziałowe papiery wartościowe (prawa do akcji, kwity depozytowe), w zależności od strategii i sytuacji na rynku, fundusze tego typu są obarczone dużym ryzykiem i zaleca się długi okres inwestycyjny, min. 3 lata,

• fundusze rynku krajowego – inwestują środki tylko na terenie Polski, wycena tych funduszy jest prowadzona w złotówkach,

• fundusze inwestujące na rynkach zagranicznych – inwestują środki na terenie poza Polską, w tej grupie można wyodrębnić następujące fundusze:

• fundusze globalne – inwestują środki w Polsce i poza nią,

• fundusze międzynarodowe – inwestują środki poza Polską, w tej strategii można wyróżnić takie które:

inwestują bez precyzyjnego określenia zasięgu geograficznego

• fundusze indeksowe – zarządzający ma cel, aby korelacja między indeksem giełdowym a stopą zwrotu z inwestycji.

• fundusze branżowe – strategia przewiduje inwestowanie w określoną branże.

Można inwestować środki także w ramach funduszu funduszy, gdzie zarządzający lokuje część środków w innych funduszach.

Publikacje o Funduszach Inwstycyjnych